Дайсны шугамын ард тагнуул цуглуулах номлолыг дуусгасны дараа та цэргүүдийнхээ байрлал руу нууц замаар буцаж ирэв. Үүний тулд өдрийн харанхуй цаг, намаг дагуух замыг онцгойлон сонгосон. Харанхуй замыг аажмаар бүрхэж, үүнээс гадна манан ойртож байх үед та зам дагуу явж байв, зүүн эсвэл баруун тийш алхам алхах нь үхэлд хүргэж болзошгүй юм, учир нь үүрд ул мөргүй алга болох боломжтой газруудад эргэн тойрон өнгөрөх чадваргүй намаг байсан. Гэтэл энд холын нэгэн тосгоны балгас гарч ирэв, урд хэсэг нь өрөвдөхгүйгээр алхаж, зөвхөн модон барилгуудын үлдэгдэл үлдээд байсан тул тэнд удаан хугацаагаар хэн ч амьдарсангүй. Хөндлөнгөөс санаа алдан, та хатуу газар луу алхаж, төв байранд аль хэдийн сэтгэцийн байдалтай байтал гэнэт байшингаас нэг сүүдэр салан танай зүг хөдлөв. Машин буугаа өргөөд та буудахаар бэлдсэн боловч силуэт зогссонгүй, харин илүү хурдан, хурдан хөдөллөө. Ээ бурхан минь, энэ бол үхсэн хүн бөгөөд та уурлаж буудаж эхлэв. Та энэхүү хар дарсан зүүдэнд амьд үлдэх хэрэгтэй, эс тэгвээс та идэгдэх болно. Энэ нь зомби алагдсан, идсэн хоолонд ганцаараа биш юм.
